اخطار تخلیه هتل به جنگ زدگان تهرانی
به گزارش المور، برخی لطمه دیدگان جنگ ۴۰ روزه می گویند با وجود ناامن بودن خانه هایشان، از طرف شهرداری مکلف به ترک هتل تا پایان هفته شده اند.
به گزارش المور به نقل از خبر آنلاین، بعضی از شهروندان لطمه دیده از جنگ ۴۰ روزه که به علت تخریب خانه هایشان در هتل ها ساکن هستند، به دنبال اخطار سازمان مدیریت بحران شهرداری تهران باید تا پایان این هفته هتل محل اقامت شان را تخلیه کنند درحالی که به علت ناامنی خانه هایشان، جایی به منظور زندگی ندارند. بعضی از شهروندانی هم پس از بارها رفت و آمد به ادارات شهرداری مناطق و پیگیری دریافت کمک هزینه ۴۰۰ میلیون تومانی برای خرید وسایل منزل، درنهایت این جواب را شنیده اند که باید از جیب خودشان هزینه کنند و فاکتور هزینه ها را به شهرداری تحویل بدهند تا شاید از ۱۰ ماه بعد، این کمک هزینه به حساب شان واریز شود.
اخطار به تخلیه هتل یکی از شهروندانی که اخطار تخلیه هتل دریافت کرده، ساکن در طبقه هفتم آپارتمانی در منطقه ۶ تهران بوده است. این شهروند که از ۱۴ اسفند پارینه در یکی از هتل های متعلق به شهرداری تهران ساکن است، می گوید: «اواسط هفته گذشته (روزهای اول اردیبهشت) خانمی از سازمان مدیریت بحران شهرداری تهران با من تماس گرفت و پرسید که آیا بازسازی خانه ام را آغاز نموده ام و من هم در جواب گفتم که آغاز نکرده ام چون پولی برای بازسازی ندارم. این خانم به من اظهار داشت که در پرونده ام می نویسد که بازسازی خانه را آغاز نکرده ام و به دنبال این جمله، اظهار داشت که باید تا آخر این هفته، هتل را تخلیه کنم. در جواب گفتم من جایی برای اقامت ندارم و طبق اعلام آتش نشانی و هلال احمر، خانه ام فعلاً قابل سکونت نیست و حتی اگر خانه ام هم تخریب نشده بود، اصلا راه پله ای در ساختمان نیست که بتوانم در این ساختمان رفت و آمد داشته باشم. به این خانم گفتم شهرداری باید برای من مکانی اجاره کند یا ودیعه ای برای منزل اجاره ای به من بدهد که این خانم هم گفت فعلاً شهرداری چنین بودجه ای ندارد و خودم باید به دنبال اجاره مسکن باشم.»
روزنامه اعتماد نوشت: او ادامه می دهد که کارمندان سازمان مدیریت بحران شهرداری تهران، با سه نفر دیگر از لطمه دیدگان جنگ که در همین هتل اقامت داشته اند تماس گرفته و تأکید بر تخلیه هتل تا پایان هفته جاری داشته اند. الزام این شهروندان به تخلیه هتل در حالی بوده که ایشان، از اهالی منطقه ضرابخانه، رسالت و ونک بودند و به دنبال حمله به ساختمان کنار محل سکونت شان، خانه و وسایل زندگی شان، گرفتار تخریب گسترده و غیر قابل استفاده شده و هیچ کدام هم، توانی برای هزینه بازسازی منزل و خرید وسایل جدید ندارند ولی در عین حال، این حکم شفاهی را گرفته اند که زمان مشخصی برای پرداخت کمک هزینه خرید وسایل منزل وجود ندارد و فعلاً ودیعه و اجاره ای هم از سوی شهرداری برای مکان استیجاری پرداخت نخواهد شد.
پرداخت نشدن خسارت خودرو های لطمه دیده به برخی شهروندان شهروندی که از ساکنان یکی از مناطق شمالی تهران است و دو خودروی لطمه دیده در جنگ ۴۰ روزه دارد، می گوید: «در زمان حمله موشکی به ساختمانی نزدیک به آپارتمان محل سکونتم، دو خودرو در پارکینگ ساختمان داشتم که با ریزش آوار، یکی از خودرو ها زیر آوار ماند و آن یکی هم گرفتار خسارت زیادی شد. به کارگزاری بیمه ایران رفتم تا بابت دریافت خسارت اقدام کنم. کارمند بیمه ایران اظهار داشت که هنوز حتی خسارات خودرو های لطمه دیده در جنگ ۱۲ روزه هم پرداخت نشده و بنابراین، برای پرداخت خسارات این نوبت از جنگ هم هیچ زمان مشخصی مشخص نیست.»
شهروند دیگری از ساکنان منطقه رسالت هم مشکل مشابهی دارد و می گوید که وقتی برای دریافت خسارت خودرو به کارگزاری بیمه ایران مراجعه نموده، به او اعلام شده که فعلاً باید از جیب خودش هزینه کند و زمان پرداخت خسارت هم نامعلوم است.
پرداخت نشدن اجاره و ودیعه برای مسکن استیجاری به برخی شهروندان بعضی از شهروندان که به علت تخریب منزل مسکونی شان در جنگ ۱۲ روزه، مشمول اسکان موقت در هتل ها شدند، گفتند که پس از اجبار به تخلیه هتل ها، با مشکلات زیادی برای اقامت مواجه گشته اند.
یکی از این شهروندان، ساکن در یک ساختمان ۵ طبقه در خیابان پاسداران و همسایه یکی از مکانهای هدف حمله موشکی بود و روزهای آخر جنگ ۱۲روزه، کل این ساختمان مسکونی با موج انفجار تخریب و غیر قابل سکونت شد. او از پاییز پارینه تاکنون، به همراه همسر و پسرش در یک انباری ۳۰ متری در خیابان مولوی زندگی می کند: «ما سه ماه در هتل بودیم و پس از سه ماه، یک روز از سوی شهرداری به اتاق مان آمدند و گفتند تا آخر امشب مهلت دارید که هتل را تخلیه کنید. گفتیم ما جایی برای اقامت نداریم و در جواب گفتند که پس باید برای هر شب اقامت در هتل هزینه بدهید. چون پولی برای پرداخت هزینه هتل نداشتیم، به ناچار به خانه یکی از اقوام رفتیم. در زیرزمین محل کار همسرم، یک انباری ۳۰ متری بود که وسایل بلااستفاده را آنجا گذاشته بودند. با درخواست همسرم، انباری تخلیه شد، انباری را تمیز و نقاشی کردیم و پس از یک هفته، با همسر و پسرم به این انباری رفتیم و هنوز هم در همین انباری در خیابان مولوی ساکن هستیم چون توان پرداخت اجاره و ودیعه مسکن نداشتیم.»
این شهروند ادامه می دهد که پارسال، کمک هزینه ۲۵۰ میلیون تومانی برای خرید وسیله منزل را دریافت کرده ولی در مراجعه به فروشگاهی وابسته به شهرداری تهران و با مشاهده قیمت اجناس این فروشگاه، متوجه شده که با این کمک هزینه، خرید همزمان وسایل ضروری مثل اجاق گاز و یخچال و تلویزیون و فرش، غیرممکن است و بنابراین، یک یخچال کهنه ولی سالم از یکی از اقوام گرفته اند و چند دست رختخواب هم از قوم و خویش دیگری گرفته اند و با این کمک هزینه، چند تکه ظرف و چند دست لباس خریده اند چون شدت تخریب خانه شان در حمله هوایی در حدی بوده که حتی یک تکه لباس هم نتوانستند از دل آوار بیرون بیاورند و حالا تمام وسایل زندگی شان، همین هاست که تعدادی با کمک هزینه ۲۵۰ میلیون تومانی خریده شده و مابقی، اجناس کهنه ای است که از خانه اقوام شان آورده اند. این شهروند به علت لطمه جسمی و روانی شدید، مشکلات زیادی در دست ها و پاها پیدا کرده و در این ۱۱ ماه، جلسات مکرر فیزیوتراپی داشته و همزمان برای معلوم شدن وضعیت بازسازی خانه اش هم در رفت و آمد به واحدهای مختلف شهرداری بوده ولی هر بار جواب های عجیب و غریبی شنیده که به وخامت وضعیت روحی و جسمی اش منجر گردیده است.
«به ما گفتند که تنها کمک شهرداری به شما، تخفیف تراکم است. به ما گفتند که خودمان باید یک پیمانکار پیدا نماییم و شهرداری برای اعطای مجوز ساخت آپارتمان ۵ طبقه، یک طبقه را به ما تخفیف می دهد. ما در جواب به شهرداری گفتیم اگر می توانستیم با پیمانکار شریک شویم به سراغ شهرداری نمی آمدیم ولی هیچ پولی جهت شرکت در ساخت نداریم و شهرداری به ما گفت این مشکل شماست و کمک بیشتر هم امکان ندارد.»
شهروند دیگری، ساکن در یک ساختمان ۵ طبقه در منطقه سیدخندان بود که در جنگ ۱۲ روزه، ساختمان کنار آپارتمانش هدف حمله موشکی قرار گرفت و این آپارتمان هم به صورت کامل ویران شد و در گروه خانه های نیاز به بازسازی قرار گرفت. این شهروند هم وضع مشابهی دارد: «پارسال، پس از تخریب کامل خانه مان، به یکی از هتل ها منتقل شدیم. پس از سه ماه، یکی از کارکنان شهرداری به اتاق مان آمد و گفت تا آخر امشب برای تخلیه هتل فرصت دارید وگرنه باید برای هر شب اقامت، ۱۰ میلیون تومان بدهید. به اجبار هتل را تخلیه کردیم و به منزل مادرم رفتیم. چند روز پس از شهرداری تماس گرفتند و گفتند که ۲۰۰ میلیون تومان به عنوان ودیعه اما به شکل امانت و بابت اجاره هم، ماهانه ۱۰ میلیون تومان کمک هزینه می دهند. ما هم با همین رقم ها به دنبال خانه اجاره ای در جنوب تهران گشتیم و تا امروز هم رقم کمک هزینه اجاره تغییری نکرده است.».
گفتگو با سخنگوی شورای شهر تهران علیرضا نادعلی، سخنگوی شورای شهر تهران توضیح داد: «در جنگ ۱۲ روزه، چند لایحه از شهرداری دریافت و تصویب کردیم و برمبنای همین لوایح، تلاش شد که با اقدامات داوطلبانه شهرداری تهران، آن تعداد از شهروندان پایتخت که محل سکونت شان به علت به هدف خوردن موشک یا سایر پرتابه ها گرفتار خسارت شده، احتیاجی به مراجعه به سایر نهادها نداشته باشند و تمام امور در رابطه با محل سکونت شان، توسط شهرداری ها صورت گیرد. در جنگ تحمیلی سوم، همین لوایح درحال به روز رسانی است اما لطمه منازل مسکونی و واحدهای تجاری و مغازه ها، در ۴ گروه اصلی قرار گرفت؛
نوع اول، تخریب کامل واحد مسکونی یا تجاری بود که در گروه تخریب و نوسازی قرار می گیرد، چون خانه و محل کسب وکار شهروند به صورت کامل از دست رفته است. نوع دوم، واحدهای مسکونی نیازمند تعمیر بود و البته همین تعمیرات هم در سه گروه تفکیک می شود. گروه اول، باید مقاوم سازی شوند وگرنه قابل سکونت نیستند و البته، مقاوم سازی، اقداماتی بیش از تعمیرات جزیی است.
گروه دوم، به تعمیرات بیشتری نیاز دارند ولی مقاوم سازی نمی خواهند چون به عنوان مثال، بر اثر موج انفجار، یک دیوار یا بالکن منزل تخریب شده است. گروه سوم، نیازمند تعمیرات جزیی هستند و تخریب شان در حد شکستن شیشه ها و درهای ورودی و کمدهاست. برای گروه سوم، تعمیرات جزیی از همان لحظه پس از به هدف خوردن پرتابه ها آغاز شد چون بدون این تعمیرات، منزل مسکونی قابل سکونت نبود و اگر این تعمیرات با سرعت انجام نمی شد، این شهروندان هم باید به هتل ها و اقامت گاه ها منتقل می شدند و تعداد موارد اسکان موقت بشدت افزایش می یافت. طبق بازدیدهایی که از این خانه ها داشتم، برای این گروه، تعمیرات جزیی، یا توسط شهرداری و پیمانکاران شهرداری و گروههای جهادی که از شهرهای مختلف به تهران آمده بودند، انجام شد یا این که در بعضی مناطق، رقمی برای انجام این تعمیرات به صاحبان خانه ها پرداخت گردید.
برای واحدهای مسکونی نیازمند مقاوم سازی، طبق تأکید شهردار تهران، باید دقت بیشتری صورت می گرفت چون اقدامات غیراصولی، ایمنی سازه را در حوادث آتی در معرض خطر قرار می داد و بنابراین، لازم بود که مقاوم سازی، دقیق و تدریجی باشد.
در مجموع در تمام مناطق شهر تهران تلاش شد اقدامات به شکلی باشد که مشکل مردم حل شود ولی شاید دراین میان، مواردی هم بوده که کمی پیچ خورده و مثلا، مدت انتظار شهروند برای دریافت خدمات شهرداری، طولانی شده و این شهروند -به خصوص کسی که تا مدت ها بعد از اصابت، در تهران حضور نداشته- خودش برای بازسازی منزلش اقدام نموده تا هر چه زودتر به خانه اش برگردد.
دستور شهردار تهران اینست که برای تسهیل حال مردم و حل مشکل شان باید صورت گیرد که یک مصداق هم در مورد رقم ودیعه و اجاره پرداختی به آن تعداد از شهروندانی است که از مرحله اسکان موقت خارج شده اند. درحالی که مقرر بوده برای منزل استیجاری این گروه از شهروندان، دو میلیارد تومان ودیعه و ۴۰ میلیون تومان اجاره ماهانه تا زمان ساخته شدن منزل مسکونی شان در نظر گرفته شود، علاوه بر این که ممکنست در بعضی مناطق، اجاره ها ارزان تر یا گران تر باشد، شهردار تهران اعلام نمود که برای موارد خاص، کمیسیونی در شهرداری مرکز تشکیل می شود تا عدد، متناسب با وضعیت هر منطقه تعیین شده و شهروندان گرفتار مشکل نشوند.
در جنگ سوم، برای تمام موارد، چه آنهائیکه در گروه مقاوم سازی و بازسازی بودند و چه بعضی موارد خاص که در گروه تعمیرات جزیی شامل شکستن در و پنجره بودند، اسکان موقت انجام شد چون بسیاری از حمله ها در روزهای سرد سال بود.
طبق آماری که داشتم، ۲۱۰۰ خانواده به هتل ها منتقل شدند ولی به دنبال برخی تعمیرات، ۳۰۰ خانواده به محل سکونت شان برگشتند. البته شرایط خانه های نیازمند تعمیر یا مقاوم سازی یا نوسازی متفاوت می باشد ولی هر گزارشی که از رسانه ها به ما برسد حتماً توسط اعضای شورای شهر تهران پیگیری می شود چون تدبیر ما و قولی که به شهروندان داده شده، همین بوده که شهرداری تهران، تمام هزینه در ارتباط با به هدف خوردن ها و لطمه های ساختمانی را تقبل کند.
البته باید به گستردگی تخریب ها در جنگ ۴۰ روزه هم دقت نماییم. چند روز قبل، آمار ما از خانه های لطمه دیده حدود ۴۰ هزار و ۳۰۰ واحد بود ولی حالا این عدد هم افزایش پیدا کرده چون بعضی از شهروندان، بتازگی به خانه هایشان برگشتند و بتازگی با تخریب ها رو به رو شده اند باآنکه که ممکنست لطمه ها جزیی باشد ولی اگر این لطمه های جزیی هم مرمت نشود، حتماً سکونت در منزل لطمه دیده برایشان دشوار می باشد.
بررسی وضعیت هر واحد مسکونی لطمه دیده و مشکلات هر خانواده هم شرایط خاص خودش را دارد و کمی پیچیده است ولی شهرداری تهران و شورای شهر برای همین مواردی که البته زیاد هم نیست، ظرف مدت کوتاهی تصمیم گیری خواهند کرد چون درحال بازدید مناطق هستیم و آن چه می بینیم، انجام اقدامات است ولی موارد اینچنینی را هم حل خواهیم کرد.
مناطق دارای بافت فرسوده، قواعد خاص خودش را دارد و ساخت و ساز در بعضی مناطق جنوب تهران هم نیاز به مشوق خاص دارد. حتی قواعد تراکم در مناطق شمالی تهران با مناطق پایین تر از خط خیابان انقلاب متفاوت می باشد.
در لایحه اول که در جنگ ۱۲ روزه توسط شهرداری تهران به شورای شهر تقدیم شد، مصوب کردیم که برای این موارد، متناسب با تصمیمات شهرسازی اقدام گردد. ابتدای هفته جاری هم جلسه جدیدی جهت بررسی نیازهای اصلی شهرداری در فضای جنگ داشتیم و مصوب شد که لایحه اول که در ارتباط با زمان جنگ ۱۲ روزه بود، مبنا قرار بگیرد و تکمیل و مشکلات قانونی حل شود. معاونت شهرسازی شهرداری تهران و شورای شهر در کوشش برای رفع این مشکلات هستند ولی قسمتی از این تفاوت ها هم مبتنی بر قانون است. ت
اکنون حدود ۵۰ هتل برای اسکان موقت شهروندان اختصاص یافته که غیر از دو هتل متعلق به شهرداری تهران، بقیه هتل ها توسط شهرداری از نهادهای مختلف و بخش خصوصی اجاره شده است. از آنجائیکه با شناختی که از دشمن داریم احتمال می دهیم حملات دشمن به شهر تهران باز هم ادامه داشته باشد، پیش بینی هایی برای آینده داریم ولی باید تلاش بر تسریع جابه جایی شهروندان باشد، چون علاوه بر این که سکونت در هتل، دشوار است، جابه جایی ها کمک می نماید که باقی شهروندان هم بتوانند از اسکان موقت بهره گیرند.
تمام تلاش این بوده که در شهر تهران، صحنه هایی مشابه سایر کشورها از جنس اسکان در چادرها نداشته باشیم. نباید از یاد ببریم که هتل ها و اقامت گاه های تهران هم ظرفیت محدودی برای اسکان موقت دارند ولی فکر می کنم که با در نظر گرفتن تمام پیوست های اجتماعی و فرهنگی و امنیتی، می توانیم از ظرفیتهای مردمی هم استفاده نمائیم چنان که در تمام بازدیدهایمان از نقاط محل به هدف خوردن پرتابه ها، مردم اعلام آمادگی کردند که خانه یا واحدی از ملک شان را دراختیار شهروندان لطمه دیده قرار بدهند.
ظرفیتهای مردمی، نسبتا نامحدود است و محدودیت های هتل ها را ندارد و ما این مورد را هم پیشنهاد دادیم ولی ترجیح شهرداری تهران بر این بوده که شهروندان در هتل ها مستقر باشند و با جابه جایی هر خانواده، ظرفیت برای پذیرش جدید برقرار شود.
در روزهای جنگ ۱۲ روزه در هیأت دولت اعلام نمود که اسکان موقت شهروندان لطمه دیده را به شکل داوطلبانه برعهده می گیرد. اگر مواردی از اجبار به تخلیه اسکان موقت هست، به ما معرفی کنید و حتماً در شورای شهر پیگیری می شود.
طبق تفاهمی که در جنگ ۱۲ روزه در هیأت دولت صورت گرفت، شهرداری تهران، ساخت و ساز واحدهای مسکونی لطمه دیده، احصای خسارت خودرو های لطمه دیده و معرفی به کارگزاری بیمه را تقبل کرد و جبران خسارت خودرو ها با بیمه تعیین شد.
پرداخت هدیه ۲۵۰ میلیون تومانی جنگ ۱۲ روزه و هدیه ۴۰۰ میلیون تومانی جنگ ۴۰ روزه برای خرید وسایل خانه هم کار داوطلبانه شهرداری تهران بود که شاید کمی کمک همشهریان لطمه دیده تهرانی در این وضعیت باشد.
برای این هزینه ها، باید درآمدهای شهر وصول شود و اگر شهرداری در بعضی جاها به شهروندان گفته که فعلاً هزینه ها را از جیب شان بدهند تا بعدا با شهرداری تسویه کنند، احتمالاً به همین دلیل است که مهلتی برای جایگزینی و تأمین نقدینگی داشته باشد ولی حتماً این هزینه ها به شهروندان بازمی گردد و حتماً هدایا به شهروندان پرداخت خواهد شد. البته هدیه ۴۰۰ میلیونی بابت تهیه لوازم منزل هم فقط برای همان گروهی است که خانه شان تخریب شده و وسایل زندگی شان به صورت کامل از بین رفته است.»
منبع: المور
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات کاربران المور در مورد این مطلب